outfield ან out-field

outfield ან out-field noun

[ʹaʊtfi:ld]

Print

1. 1) ფერმიდან დაშორებული მინდორი;
2) შოტლ. ნასვენი მიწა; საძოვარი;
2. გადატ. გამოუკვლეველი / შეუსწავლელი სფერო;
3. (კრიკეტი, ბეისბოლი) 1) მოედნის შორეული ნაწილი (ბურთის მომგერიებლისაგან );
2) მოედნის შორეული ნაწილის მოთამაშე.

outfall outfight

Nearby words

Recent Additions

Other Dictionaries

	1. 1) ფერმიდან დაშორებული მინდორი; 2) შოტლ. ნასვენი მიწა; საძოვარი; 2. გადატ. გამოუკვლეველი / შეუსწავლელი სფერო; 3. (კრიკეტი, ბეისბოლი) 1) მოედნის შორეული ნაწილი (ბურთის მომგერიებლისაგან ); 2) მოედნის შორეული ნაწილის მოთამაშე.


	outer city outermost outerwear outface outfall outfield ან out-field outfight out-fighting outfit I outfit II outfitter

	strip Istrip IIstrip cartoonstrip clubstripestripedstriped bassstriped hyenastriped musclestripeystrip jointstrip lightstrip lightingstriplingstrip map